foto´s Pensioen In Zicht Terschelling 2005

                        terug apenpage´s

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        zelfgemaakte gedichtje van Korrie

 

      De cursus op Terschelling leek een goed idee.

     En Derk wou na wat aarzeling wel mee.

     Een groep totaal onbekenden bij de boot.

     Bleken al gauw lot en deelgenoot.

     Open verhalen, elk leven een boek.

     Contacten en doorvragend onderzoek.

     Ik kwam me zelf wel tegen.

     Ervaarde veel als een zegen.

     Ik heb het zo slecht nog niet.

     Kijken wat de toekomst bied.

     Het zoute hout, het zand der duinen.

     In de toekomst wat rond struinen.

     Ik ben me nu veel meer bewust.

     Dat ik nog wel pap van het leven lust.

 

       zelfgemaakte gedichtje van Derk

 

    Met lood in de schoenen vertrokken.

   Van het cursuskarakter geschrokken.

   Het hoefde niet van mij,

   maar ik maak graag mijn ega blij.

   Verveeld heb ik me niet,

   en weet nu beter wat de toekomst biedt.

   n.l. Iets dieper graven in het verleden,

   en genieten van het heden.

   Een toekomst onzeker maar vrij van zorgen

   dat begint niet met uitstel, maar morgen.

 

 

 

 

  We hebben samen als groep dit liedje ingestudeerd om dit        aan Ben aan te bieden, we hebben het s´ avonds nog samen      met Hessel kunnen herhalen. Het liedje is het refrein van : De klokken van Arnemuiden.

 

                      

                       TERSCHELLING: PIZ mei 2005

 

      Refrein:    Als de avondklok gaat luiden.

                        en de dag voor ons gaat luiden.

                        wordt de vreugde soms met droefenis,

                        omdat het morgen afgelopen is!

 

                        Terschelling, we komen aangevaren,

                        t´werk is nu klaar, de toekomst lacht ons toe,

                        Pensioen in zicht, we gaan dit klusje klaren,

                        Ben aan ´t roer, we zijn al snel een groep.

 

                                    Refrein:

 

                        Zoutig hout, dat werd er niet gevonden,

                        wel veel zand, een lange zware tocht,

                        eindelijk terug, en met gesloten ogen,

                        naar de kroeg die lokkend op ons wacht!

 

                                    Refrein:

 

                        We zullen nu proberen te voorkomen,

                        dat men zegt: “Och gutteguttegut”,

                        kijk eens naar hem, of haar met alle dromen,

                        ´t is niet gelukt, de VUT zit in de prut.   

 

                                    Refrein:

 

                        Relativeer en ken uw zegeningen,

                        Beweeg nou maar, want anders word je ziek!

                        Ben bedankt, voor dit soort leuke dingen!

                        kijk maar vooruit, een ieder is uniek.

 

                                    Refrein:

 

                        Zoals u weet is ´t morgen afgelopen,

                        einde PIZ en staan we weer aan wal,

                        kijken terug en zullenblijven hopen,

                        dat deze PIZ ons eeuwig heugen zal!!

 

                                    Refrein: